Het is een tijdje stil geweest op Herberg PV. Reden is dat wij een week op vakantie zijn geweest. We hadden wat langer willen blijven, maar een zieke zoon noopte ons eerder huiswaarts te keren. (Het gaat inmiddels veel beter met hem).

We hebben een week gekampeerd in Duitsland, in de (voormalige DDR-)deelstaat Thüringen.
Thüringen is heuvelachtig (tot 1000 meter) en er is genoeg te zien en te doen. Steden als Erfurt en Weimar hebben prachtig gerestaureerde historische stadskernen.
Ook ‘Solarstromanlagen’ kom je in Thüringen regelmatig tegen, al is het wel veel minder als in bijvoorbeeld Beieren of Badem-Württemberg. Komt waarschijnlijk doordat de gemiddelde Thüringer minder kapitaalkrachtig is dan inwoners uit voormalige BRD-deelstaten. Enkele foto’s van fraaie systemen die ik in Thüringen ben tegengekomen (klik voor een vergroting):

Voor mijn werk ben ik een paar dagen in West-Vlaanderen geweest, in Torhout om precies te zijn.
Ik was al een paar jaar niet meer in België geweest; qua bebouwing is het nog steeds een bonte mengeling van bouwstijlen (kennen ze daar geen welstandcommissie?), maar op het gebied van zonnestroom worden daar grote stappen gezet. Het is nog geen Beieren, maar de uitgifte van Groenstroomcertificaten (€450 vergoeding per 1000 kWh zonnestroomproductie) heeft zijn uitwerking niet gemist: de afgelopen jaren zijn een groot aantal Vlaamse daken pv-blauw gekleurd.
Afgaande op wat ik heb gezien, lijkt het dat de Vlamingen de ‘Ollanders al ruim zijn gepasseerd (in Wattpiek per hoofd van de bevolking). En net als Duitsland zie je ook in Vlaanderen de uitwerking van consistente en financieel gunstige regelgeving; er wordt meteen fors geinvesteerd in dakvullende pv-installaties.

Enkele voorbeelden uit Vlaanderen (klik voor een vergroting):

Zonnepark Veurne

“Zag je ooit al zo een wonder? Zoveel paneeltjes bij elkaar.” Een eigen zonnige aanpassing van de 1e regel van “De drie biggetjes” van K3. (Met een 3-jarige dochter en fan van K3, is meeluisteren verplicht. Ik ken onderhand bijna alle K3-hits van buiten… )

Maar g oed, vlakbij Torhout ligt Veurne. Daar is medio 2009 een 2,7 megawattpiek groot zonnepark aangelegd met 13.000 panelen. Het zonnepark, jaarlijks goed voor 2,5 miljoen kilowattuur aan groene stroom, heeft een behoorlijke Nederlandse inbreng: de zonnepanelen komen van Scheuten Solar en het park is mede door Triodos Bank gefinancierd.
Natuurlijk ben ik daar ook even wezen kijken. Het blijft een mooi gezicht, die grote vrijeveld installaties. Alleen jammer dat er geen uitzichtpunt op enkele meters hoogte aanwezig is; op ooghoogte en met de schoenen in de Veurnse klei krijg je een niet echt een goede indruk van de grootte van het solarpark. Uiteraard toch enkele foto’s van het 6,5 hectare grote zonnepark gemaakt:

Hoe langer je in Duitsland rondreist, hoe meer het besef doordringt dat wij in Nederland ongelofelijk lopen te prutsen in de marge, met ‘dank’ aan zo’n halfbakken SDE subsidieregeling. De Duitse terugleverregeling is daaraan zó superieur, dat de SDE niet eens in de schaduw mag staan van de Duitse EEG. De EEG staat voor glasheldere regels én iedereen mag meedoen. We hebben in NL nog een hele lange weg te gaan..
Enfin, tijdens onze vakantie heb ik meer foto’s gemaakt van prachtige Duitse pv-installaties. Hier een kleine impressie:

Hieronder de ”Gozmanhof” in Reichertsheim, de boerderij waar we verbleven. De boerderij was al uitgerust met regenwateropvang voor de toiletten en een 1000 liter zonneboiler. Tijdens ons verblijf werd er een 16,56 kWp groot pv-systeem op het dak gemonteerd. De familie had zelf voor de financiering gezorgd. De komende 20 jaar ontvangt de familie 43 eurocent voor iedere opgewekte kilowattuur. Zo is de terugverdientijd nauwkeurig te berekenen en is het relatief veilig om in een groot, dakvullend systeem te investeren.

Andere opvallende zonnestroominstallaties in de buurt van ons vakantieadres:

“Solarpark Ampfing”. Nabij Ampfing liggen zo’n 22.000 First Solar CdTe dunnelaag modules over een helling gedrapeerd. Totaal vermogen: 1318 kWp. Goed voor jaarlijks 1486 megawattuur aan zonnestroom, oftewel het stroomverbruik van ruim 300 huishoudens.

Ik kreeg vandaag een foto gemaild van mijn broer Wouter. Hij werkt als installateur van melkrobots en was vorige week in Duitsland voor een klus in Uplengen, zo’n 50 kilometer over de grens bij Winschoten.

De veehouder had op het dak van de koeienstal een indrukwekkende zonnestroominstallatie liggen.
De harde cijfers: totaal vermogen +/- 80 kWp, verdeeld over (ik heb ze geteld) 442 panelen.

Op een mooie dag produceert de installatie 500 kWh. Voor iedere aan het net ingevoede kilowattuur ontvangt de veehouder 49,21 eurocent (= de vergoeding voor in 2007 aan het net gekoppelde pv-installaties), en dat gedurende 20 jaar. De investering wordt zodoende in ongeveer 14 jaar terugverdiend.

Een grote troef van de Duitse E.E.G. (Duitse duurzame energie wet) is dat de terugverdientijd exact berekend kan worden. Het vergoedingstarief ligt voor 20 jaar keihard vast.

Daarmee vergeleken is het met ‘onze’ SDE-regeling maar tobben; elk jaar wordt de vergoeding (naar beneden) bijgesteld. Voor het bepalen van de terugverdientijd heb je daarom meer aan een glazen bol dan aan een rekenmachine.

Tijdens onze kampeervakantie in Zuid-Duitsland heb ik meer foto’s gemaakt van zonnepanelen en zonnecollectoren die daar in grote getale opgesteld staan.

Wat me opviel: de zonnepanelen zijn vooral in buitenwijken en dorpen stevig vertegenwoordigd, in stedelijk gebied is (relatief) minder pv-blauw aanwezig. Of dat nu komt doordat in steden minder eigen-woning bezit is of dat het komt door mogelijke regelgeving voor binnensteden is mij niet duidelijk.

Wat ook opviel is dat vrijwel alle zonnecollectoren (voor warmwatervoorziening) van het type “op-dak” zijn, zowel de heatpipes als vlakke platen. In Nederland worden de collectoren meestal in het dak geïntegreerd.
Een impressie uit Nordschwarzwald: