Komend weekend gaat in Zwitserland de eerste ‘Zero Emissions Race’ van start. In navolging van pionier Louis Palmer, die in 2008 met zijn Solartaxi een reis om de wereld maakte, gaan vijf teams met puur elektrisch aangedreven voertuigen proberen in 80 dagen de aarde te ronden op hernieuwbare energie.

Snelheid staat niet voorop in de race, maar bewustwording. Dus niet tegen elkaar racen, maar mèt elkaar, om de wereld te laten zien dat er goede alternatieven zijn voor conventioneel vervoer. En om de populariteit van kleine, efficiënte voertuigen te vergroten. (die trouwens in Nederland mogelijk de nek wordt omgedraaid).

De voertuigen rijden op elektriciteit, maar die wordt niet zelf opgewekt. Ieder team is verplicht om hun elektriciteit te produceren met duurzame bronnen, zoals zon- wind- of geothermische energie. Die energie moet in het elektriciteitsnetwerk van het land van herkomst ingevoed worden.

Er zijn criteria wat betreft actieradius: de elektrisch aangedreven voertuigen moeten een acculading hebben waarmee minimaal 250 kilometer afgelegd kan worden met een gemiddelde sneheid van 80 km/u. Inclusief een 4-uur durende laadstop moeten de voertuigen in staat zijn 500 km op een dag te kunnen afleggen.

De Zero Race doet ook Nederland aan: op zaterdag 21 augustus is er een laad-/lunchstop in Eindhoven. Daarna gaat het verder naar Brussel, Berlijn, Moskou, Shanghai, op de boot naar Vancouver, LA, Cancun (tijdens de VN klimaatconferentie in november), weer op de boot naar Lissabon en terug naar Geneve. 

Komende zondag is er een ‘proloog’ op de Grimsel-pas (2.165 meter) in Zwitserland. Alle elektrische voertuigen zijn daar welkom. Ik hoop dat de voertuigen goede remmen hebben: jaren geleden ben ik die pas eens afgedaald met een VW Golfje en kwam vrijwel zonder remmen beneden aan. Was wel even een hachelijk moment toen..

Meer info over de teams en de route, zie de website van de Zero Emissions Race.

‘s Nachts vliegen op zonne-energie: het lijkt een paradox, maar Bertrand Piccards zonnevliegtuig “Solar Impulse” heeft die missie volbracht. Woensdagmorgen vertrok testpiloot André Borschberg voor de eerste 24-uurs testvlucht vanaf het Zwitserse vliegveld Payerne. Er is bewust voor een zomerdag gekozen, want door de lange dagen kunnen de lithium batterijen overdag goed opgeladen worden en de periode van duisternis is vrij kort.

De test was een grote uitdaging: omdat het vliegtuig niet is uitgerust met een automatische piloot moest de piloot gedurende de hele vlucht wakker blijven en contact houden met de vluchtleiding op de grond. De piloot voedde zich tijdens de vlucht met energierepen, sandwiches en water uit een zak. Echter, dat bevroor al vrij snel op de grote hoogte (8500 mtr). Ook gaf de accu van de Ipod, die de piloot moest helpen wakker te blijven, de geest. Dergelijke problemen kun je niet simuleren, die komen alleen bij een echte testvlucht aan het licht.
Gedurende de nacht werd de vlieghoogte langzaam verminderd naar 1300 meter, om daar op motorkracht verder te kruisen. Bij zonsopkomst was er in het 400 kilo zware accupakket nog voldoende energie opgeslagen voor 3 vlieguren. Om 9:00 zette Borschberg het prototype weer aan de grond en was de eerste 24-uurs test succesvol voltooid.

Het uiteindelijke doel is een vlucht rond de wereld. Deze zal in 5 etappes moeten plaatsvinden. Daarvoor moeten nog meer testvluchten gemaakt worden: in 2012 staan een langeafstandsvlucht over de USA en een transatlantische vlucht gepland. Daarvoor moet wel eerst een nieuw vliegtuig gemaakt worden, nu eentje mét automatische piloot.

Bron: nnzonline

Zou het lukken of niet? Dat vroegen vele mensen zich af op vliegveld Payerne in Zwitserland. Daar startte een vliegtuig, dat alleen met energie uit zonlicht vliegt, zijn eerste grote testvlucht.

De test verliep prima: zonder problemen vloog het 1600 kg zware vliegtuig bijna anderhalf uur door de lucht. Dat verheugde vooral de avonturier Bertrand Piccard. Want de Zwitser wil met het vliegtuig iets bereiken, wat nog niemand is gelukt: hij wil binnen 2 jaar de wereld rond vliegen. Het bijzondere daarvan is, dat hij zowel overdags als ‘s nachts onderweg wil zijn. Dus ook wanneer de zon niet schijnt..

Het vliegtuig heeft de naam “Solar Impulse” gekregen. Het heeft met een spanwijdte van 63 meter bizar lange vleugels. Deze zijn nodig om ruimte te bieden aan de 12.000 zonnecellen. Met de energie uit de cellen worden vier 7,5 kW elektromotoren aangedreven. Ook wordt een deel van de energie opgeslagen in accu’s, zodat het ‘s nachts kan doorvliegen. Of dat gaat werken zoals uitgedacht moet nog blijken; komende zomer zal het vliegtuig voor het eerste een nachtelijke vlucht maken.

Een video van de eerste testvlucht:

Afgelopen zaterdag sloeg ik het Regio-katern van “De Stentor” open en daarin stond een groot artikel over elektrisch vervoer en het daarvoor broodnodige netwerk van oplaadstations. Want ondanks dat elektrisch rijden niet meer is tegen te houden, is gezien de nog beperkte actieradius van de huige generatie elektrische auto’s een fijnmazig netwerk van oplaadpunten noodzakelijk.

Het artikel gaat over de slimme laadpalen van het Apeldoornse bedrijf Reewoud. Onder de naam ”Chargepoint” brengt Reewoud een ‘totaalconcept’ voor slimme energievoorziening voor elektrische voertuigen’ op de markt. De laadpalen zijn ontwikkeld in de VS en Duitsland, en door Reewoud geschikt gemaakt voor toepassing in Nederland.

Het systeem is zeer geavanceerd. Internet is de verbindende factor van het Chargepoint-systeem. Het werkt op basis van registratie en identificatie. Daardoor is het niet mogelijk dat onverlaten op andermans kosten stroom tanken. Ook kan het systeem een SMS sturen zodra de accu’s vol zijn. Via een Google Maps systeem (later volgt TomTom) in de auto kan realtime met kleurcodes bekeken worden waar vrije oplaadpunten zijn.

De slimheid van het systeem blijkt onder meer uit de mogelijkheid om stroom terug te leveren aan het elektriciteitsnet. Stel je hebt je elektrische auto in het weekend niet nodig en prikt hem op vrijdagavond aan een laadpaal. Als de accu maandagmorgen maar vol is, voor de rest maakt het je niks uit. In de tussentijd ben je bereid stroom terug te leveren. Dat kan voor energiebedrijven erg interessant zijn. Die moeten op piekmomenten soms een centrale bijschakelen. Als ze accu’s van elektrische auto’s kunnen bijschakelen, hoeft die centrale niet te starten en kan er flink worden bespaard.

Slimme Amsterdamse paaltjes

Reewoud heeft de eerste grote opdracht al binnen: de gemeente Amsterdam bestelde 45 laadpalen en het eerste Chargepoint werd eind mei door de Amsterdamse wethouder Marijke Vos feestelijk in gebruik genomen.

Daarmee is Amsterdam de eerste plaats in Europa waar het Chargepoint systeem operationeel is. Met de gemeente Apeldoorn is nog niet gesproken over oplaadpunten, maar Reewoud zelf is ervan overtuigd dat er binnen 2 jaar enkele honderden Chargepoints in Apeldoorn zullen staan.

Bron: De Stentor

Duitsland heeft weer eens een primeur.

In de binnenstad van Frankfurt (a. Main) is onlangs een oplaadstation geopend die wordt gevoed door zonnestroom. De 3420 Wattpiek zonnestroominstallatie op het dak van het verkeersinformatiegebouw van Traffiq produceert op een mooie zomerdag tot 21 kilowattuur aan elektrische energie, waarmee een elektrische scooter of elektrische fiets (e-bike) zo’n 700 kilometer kan afleggen. Een display informeert de bezoekers over de actuele stroomproduktie.
.
De “Solar Tankstelle” heeft 6 oplaadpunten en kan gratis worden gebruikt door het winkelend publiek en scholieren voor het opladen van e-bikes en e-scooters. Uiteraard is de installatie onder EEG condities geplaatst: een teveel aan stroom gaat het elektriciteitsnet in tegen een vergoeding van 43 cent per kWh, en dat gedurende 20 jaar.

Het kost wat (65.000 euro), maar dan heb je wel een perfect middel om zonne-energie en elektrisch vervoer aan het grote publiek te tonen.

Autofabrikant Volkswagen en elektronicareus Toshiba slaan de handen ineen bij de ontwikkeling van een elektrische auto. De beide firma’s gaan werken aan elektrisch aangedreven kleine gezinsauto’s.

President Winterkorn zegt dat Volkwagen zich ten doel heeft gesteld om als eerste fabrikant met een veilige, emissievrije én betaalbare elektrische auto op de markt te komen. Hij voegt er wel direct aan toe dat er nog een behoorlijke hoeveelheid research and development nodig is voordat de auto daadwerkelijk geprocudeerd kan gaan worden.
Hmmm, dat heb ik meer gehoord bij de traditionele autobouwers… Die kunnen momenteel nog veel verdienen met het maken van auto’s met verbrandingsmotoren, dus volle overgave op elektrische aandrijving is daar mijns inziens niet. Ik denk dat de eerste succesvolle elektrische auto door een bedrijf zal worden gemaakt die geen verleden heeft met het maken auto’s met verbrandingsmotoren. Zoals bijvoorbeeld het Amerikaanse Tesla.

Bron: www.energyefficiencynews.com

Elektrische auto’s zijn stil, efficiënt en hebben lage kosten per kilometer. Nadelen zijn er ook (nog): ze zijn duur (vooral de accu’s) , de actieradius laat wat te wensen over en het aantal oplaadpunten is zeer beperkt. Echter, aan al deze aspecten wordt volop gewerkt, overal ter wereld.  

De Solartaxi van de Zwitser Louis Palmer komt morgen, 18 november, naar Nederland. De ‘taxi’, die sinds 3 juli 2007 bezig is aan een “world tour” ter promotie van elektrisch vervoer, zal morgen een tussenstop maken bij (elektrisch) tankstation NEW ENERGY op de NDSM-werf in Amsterdam Noord.

De wagen is, na een rit van bijna 50.000 km over 4 continenten, bijna thuis (Luzern, Zwitserland)
De auto wordt 100% door zonne-energie aangedreven. 50% hiervan komt van de eigen zonnecellen, de overige 50% wordt via zonnecellen in Zwitserland opgewekt en onderweg via elektrische oplaadpunten geladen. Naast de promotie van elektrisch vervoer is Palmer’s missie om het bewustzijn rond klimaatverandering te vergroten.

Op 18 november om 10.00 uur houdt Louis Palmer een presentatie over de Solartaxi. Hij vertelt meer over de auto, zijn reis, de ideeën erachter en zijn toekomstvisie.

Bron: www.opgewekt.nu

Dat de rode loper wordt uitgelegd voor de elektrische auto gaat wat ver, maar feit is dat Australië de komst van de E-auto serieus neemt.

Het Australische energiebedrijf AGL, het Amerikaanse Better Place en enkele investeerders hebben de handen ineengeslagen.
AGL zal zorgen voor de duurzame productie van elektriciteit en Better Place zal zorgen voor het netwerk van oplaadstations. Het oplaad-netwerk voor E-auto’s zal eerst opgezet worden in Melbourne, Sydney en Brisbane; iedere stad zal tussen de 200.000 en 250.000 oplaadstations krijgen. Daarnaast zullen er accu-omruilpunten komen in de steden en langs de snelwegen.

De kosten worden deels betaald uit een subsidie; de Australische regering stelt 500 miljoen Australische dollar beschikbaar middels het Green Car Innovation Fund.
AGL laat weten dat de benodigde elektriciteit voor het opladen van de accu’s zal vooral met windmolens opgewekt zal gaan worden, omdat de accu’s vooral ‘s nachts opgeladen zullen worden.

Natuurlijk zal het project nog de nodige hobbels moeten overwinnen, waarvan de grootste, de aanvoer van auto’s, in de komende jaren weggenomen kan worden. Massaproductie van elektrische auto’s zal vanaf 2012 echt van de grond komen; dan zullen er verschillende modellen beschikbaar zijn die tevens goed in prijs kunnen concurreren met conventioneel aangedreven auto’s.

Prachtig initiatief, en noodzakelijk om de E-auto straks op grote schaal succesvol te kunnen introduceren. Wordt tijd dat zoiets ook hier in Nederland van de grond komt.
Bron: Ecoworldly.com

Al surfend kwam ik een leuke website tegen: ZEV-Utah, van de Amerikaan Michael Mielke die zijn VW Golf eigenhandig heeft omgebouwd naar een elektrische ZEV, een Zero Emission Vehicle.

Michael koos bewust voor de Golf: ten eerste heeft zo’n model een niet al te hoog gewicht, maar ook belangrijk was dat er voor de Golf een adapter tussen elektromotor en versnellingsbak in de handel beschikbaar is, waardoor de originele (handgeschakelde) versnellingsbak gebruikt kon blijven worden.

Uiteraard is de verbrandingsmotor verwijderd, maar ook de benzinetank moest wijken. Daarvoor in de plaats kwam een bak voor de accu’s.
Een 144 Volt accupakket werd geprefereerd boven een 96 Volt systeem omdat Michael bovenop een heuvel woont en het extra voltage hard nodig is om bovenop de heuvel te komen.

De Golf heeft in totaal 12.500 dollar gekost (2500 voor de auto en 10.000 dollar voor de componenten van de ombouw) en heeft nu een actieradius van zo’n 70 kilometer.

Hij zegt dat de ombouw binnen het vaardigheidsniveau van de meeste mensen ligt, maar daar heb ik mijn twijfels over. Ik heb wel een technische achtergrond, maar aan een dergelijke ombouw zou ik mij niet wagen. Bovendien zal het een hele toer zijn om een dergelijk voertuig gekeurd en al op de Nederlandse weg te krijgen.

Een elektrische auto is net zo schoon als de bron van de gebruikte energie: daarom rijdt de Golf op elektriciteit die wordt opgewekt door zonnepanelen op de auto zelf én het zonnestroomsysteem op Michael’s huis.

De elektrische auto staat momenteel volop in de belangstelling tijdens de Autosalon in Parijs.
Autoproducenten geven nu al aan dat elektrisch rijden duur zal worden. Nou is ‘duur’ een relatief begrip: vergeleken met de huidige benzineprijzen zal een elektrische auto financieel niet aantrekkelijk zijn. Maar dat benzine in de toekomst alleen maar duurder zal worden is een zekerheidje, waardoor ik denk dat elektrische aandrijving toch vrij snel met fossiele aandrijving zal kunnen concurreren.